“Duyduğu ıstırap ve çaresizlik, şaşkınlık derecesine varmıştı.” -Mann

Sahte bir ölümlü kadar hayat dolu
Yahudi kar taneleri düşüyor
Kanlı maske takmış Esenlikler Şehri’nin
Benzi atmış şapkasına, korkulu

Rialto Köprüsü’nün üzerinde, ince
Morarmış dudaklarıyla mızıka çalan
Napolili bir fellah çocuğu üşüyor
Parıldayan gözleri çağırırken sessizce

Uzakta, kara bir salkım gibi takılmış
Altıgenlerin kancasına o nağmelerin
Yüze çarpan ilk su kadar soğuk
Son kürek çekilirken dağılmış

Sen, ölmek için ihtiyar Viyana’yı seçen
Yaldızlı sularda vaftiz edilen
Sırtında kanlı rahip cübbesiyle Vivaldi
Hiç hatıran yok o mevsimden!